กรรมของเพชรฆาตฆ่านักโทษ

เรียนถามอาจารย์( G, E6 T! m" Q
พวกที่ต้องฆ่านักโทษประหารชีวิต  คนพวกนี้เค้าจะได้รับผลกรรมอย่างไรคะ อย่างเมื่อก่อนมียิงเป้า เดี๋ยวนี้เป็นฉีดยาให้หลับไปก่อนโทษจะเหมือนกันมั๊ย

ตอบกระทู้ yuiflukefo ตั้งกระทู้+ C, q; D3 H1 z! u4 x

1 P2 o3 f: Y# D8 ~* S8 ?สำหรับเรื่องนี้จะบอกว่าไม่มีกรรมเสียเลยก็ไม่ถูก มีกรรมแต่น้อยสาเหตุเพราะทำตามคำสั่งของแผ่นดิน ในอดีตก็มีเพชรฆาตที่สำเร็จโสดาบัน ก็มีเหมือนกันครับ

สาธุครับ แต่ทำไม่ฆ่าคนแล้วเป็นพระโสดาบันได้ละครับ ช่วยบอกผมได้ไหมครับคุณมารน้อยครับ สาธุครับ

ตอบกระทู้ ณัฐดนัย ตั้งกระทู้4 ?; }  r6 w- |$ \* g2 P
7 M/ D: _2 z" j
โจร(เพชฌฆาต)เคราแดง! Q2 a" ]# v+ G# ~2 d$ c( f, T; @
            ในสมัยพุทธกาลนั้นได้มีโจรกลุ่มหนึ่งมีสมาชิกทั้งหมด ๔๙๙ คน  ครั้งหนึ่งได้มีคนเข้ามาสมัครเป็นสมาชิกใหม่กับโจรกลุ่มนั้น  คนที่เข้ามาสมัครใหม่นั้นมีลักษณะตาเหลือกเหลือง  มีเคราสีแดง  ซึ่งผู้นั้นได้เดินเข้าไปหาหัวหน้าโจร  แจ้งความประสงค์ของตนว่าจะขอเข้ามาร่วมแก๊งเป็นพรรคพวกด้วย  แต่เมื่อหัวหน้าโจรดูลักษณะคนที่มาสมัครใหม่แล้วก็คิดว่าคนผู้นี้ไม่น่าไว้ใจ  อีกทั้งในใจยังคิดว่า  คนผู้นี้ดูมันกักขฬะนัก  ดูจากลักษณะของมันแล้ว  ไอ้คนนี้มันคงสามารถตัดนมแม่ของมันเองกับมือ  หรือนำเลือดในคอของพ่อตัวเองมาดื่มได้  หัวหน้าโจรจึงได้กล่าวปฏิเสธไม่ยอมรับบุรุษเคราแดงเข้าพวก  แต่กระนั้นบุรุษเคราแดงก็ไม่ยอมละทิ้งความตั้งใจที่จะเป็นพวกโจรให้ได้ พยายามจะหาช่องทางอื่นในการเป็นสมาชิกใหม่ให้ได้  โดยไปเอาใจลูกน้องโจรคนหนึ่งในกลุ่ม  เพื่อหวังว่าลูกน้องโจรคนนั้นจะฝากฝังตนกับหัวหน้าโจร  จนลูกน้องโจรผู้นั้นเห็นถึงความดี  จึงไปพูดกับหัวหน้าโจรว่า  คนเคราแดงนี้เป็นคนดี  ขอให้หัวหน้าโจรช่วยสงเคราะห์รับเขาไว้เป็นพวกด้วยเถิด  หัวหน้าโจรเห็นว่าพวกตนขอให้รับบุรุษเคราแดงนี้ไว้  ก็เลยรับบุรุษเคราแดงไว้เป็นพวก  ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาบุรุษเคราแดงจึงได้เป็นพรรคพวกกับโจรกลุ่มนี้ 8 a& @2 f/ A" U. H  b" F
            เหตุการณ์ได้ผ่านไปจนกระทั่งมีอยู่วันหนึ่ง  ชาวเมืองทั้งหลายร่วมมือกับเจ้าหน้าที่บ้านเมือง  ล้อมจับโจรกลุ่มนี้ได้ทั้งหมด  ครั้นจับโจรกลุ่มนี้ได้ทั้งหมดก็ส่งไปให้อำมาตย์ผู้ตัดสินคดีวินิจฉัยความผิด  เมื่อผลการตัดสินออกมา  โจรทั้งหมดโดนตัดสินประหารชีวิตด้วยการถูกบั่นคอด้วยขวาน  แต่ก็มีปัญหาอยู่ตรงที่ว่าแล้วใครละจะเป็นผู้รับหน้าที่ตัดคอโจรกลุ่มนั้น  ดังนั้นจึงมีการคัดเลือกผู้ที่เหมาะสมจะเป็นเพชฌฆาต  โดยทำการคัดเลือกผู้ที่จะรับหน้าที่เพชฌฆาตจากพวกโจรที่โดนจับได้ก่อนที่จะหาจากคนนอก  จึงทำการถามพวกโจรว่าใครจะกล้าทำบ้าง  ถ้าใครทำก็จะไว้ชีวิตให้อีกทั้งก็จะได้รับการนับถืออีกด้วย  มีใครสนใจจะรับหน้าที่นี้บ้าง  โดยถามไปที่หัวหน้าโจรก่อน  และไล่ไปถึงลูกน้องโจรทั้ง  ๔๙๙  คนไปตามลำดับ  แต่พวกโจรทั้ง  ๔๙๙  คน  ยอมตายเสียดีกว่าทำการประหารชีวิตพวกเดียวกัน  จนคำถามมาถึงนายตัมพทาฐิกะ  (เคราแดง)  ว่าจะยอมทำหน้าที่ประหารหรือไม่  ซึ่งโจรเคราแดงก็ตกปากรับคำว่าเราจะเป็นผู้รับหน้าที่ประหารชีวิตโจรพวกนี้เอง  และได้ทำการประหารชีวิตโจรทั้งหมด  ๔๙๙  คน  หลังจากนั้นโจรเคราแดงจึงได้รอดชีวิตและได้รับความนับถือมีชื่อเสียงนับตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา: V/ k$ C/ [, C2 Y: D1 M5 H$ {
            เวลาต่อมา ชาวเมืองได้ล้อมจับโจรจากทิศใต้ของเมืองได้อีก ๕๐๐  คน  ซึ่งโจรที่โดนจับมาใหม่ก็โดนตัดสินเหมือนกับโจรกลุ่มแรก  คือประหารชีวิตด้วยการตัดศีรษะ  ก็เหมือนเดิมอีกนั่นแหละว่า ใครจะเป็นผู้ทำหน้าที่ตัดคอโจรกลุ่มนี้  จึงได้ถามหัวหน้าโจร  ไล่ไปจนถึงลูกน้องโจรว่าใครจะทำหน้าที่เพชฌฆาตบ้าง  ถ้าใครทำจะไว้ชีวิต  แต่ก็ไม่มีผู้ใดยอมทำ   เมื่อไม่มีผู้ใดยอมทำ  จึงมีเสียงจากชาวเมืองถามหา  ผู้ที่ประหารโจรกลุ่มแรกเป็นใคร และอยู่ที่ไหน  เรื่องทำหน้าที่ประหารชีวิตโจรก็ได้กลับไปที่บุรุษเคราแดงอีกครั้ง  ชาวเมืองจึงได้ไปตามบุรุษเคราแดงมาจัดการ  บุรุษเคราแดงก็ยอมทำหน้าที่ประหารชีวิตโจรเหล่านั้น
' g* A, B! l. F. e# O            ครั้งนั้นชาวเมืองจึงปรึกษากัน  และแต่งตั้งบุรุษเคราแดงเป็นผู้ทำหน้าที่ประหาร ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา  บุรุษเคราแดง  จึงได้รับตำแหน่งเพชฌฆาตทำหน้าที่ประหารพวกโจร  หลังจากนั้นพวกชาวเมืองก็จับโจรได้ครั้งละ  ๕๐๐  จากทิศเหนือ  ทิศตะวันตก และโจรกลุ่มดังกล่าวทั้งหมดก็ได้ถูกนำไปให้บุรุษเคราแดงประหาร  บุรุษเคราแดงได้ทำการประหารโจรทั้งหมดทั้งสิ้นเป็นจำนวน  ๒,๐๐๐  คน  ในเวลาไล่เลี่ยกัน  หลังจากนั้นเป็นต้นมา  เขาก็ได้ทำงานในตำแหน่งเพชฌฆาต โดยทำการประหารชีวิต  วันละคนหรือสองคนบ้าง 8 v4 B1 W# _1 C
            วันเวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า  จากวันเป็นเดือน  จากเดือนเป็นปี  จากปีเป็นสิบปี จากสิบปีเป็นห้าสิบห้าปี  เพชฌฆาตเคราแดงได้ทำหน้าที่เพชฌฆาตเป็นระยะเวลาทั้งหมด  ๕๕  ปี  เมื่อเพชฌฆาตเคราแดงได้ชราภาพลง  เรี่ยวแรงก็ถดถอย  ไม่สามารถประหารชีวิตผู้ต้องโทษให้ตายในดาบเดียวได้   ชาวเมืองจึงลงความเห็นและให้เขาเกษียณออกจากตำแหน่ง
' e% p" w! s4 ?* `; G            นายตัมพทาฐิกะ  (เคราแดง)  ทำหน้าที่เพชฌฆาตมาเป็นระยะเวลายาวนานถึง ๕๕  ปี  โดยไม่ได้มีการนุ่งผ้าใหม่  ทานอาหารที่ดี  ประดับแต่งตัวทาด้วยของหอมเลย  ดังนั้นในวันที่เกษียณออกจากตำแหน่ง  นายตัมพทาฐิกะ (เคราแดง)  จึงขอให้ชาวเมืองจัดหาเสื้อผ้าใหม่  อาหาร  ยาคูเจือด้วยน้ำนมที่ปรุงด้วยเนยใสใหม่  การประดับดอกมะลิ  การทาด้วยของหอม  ซึ่งชาวเมืองก็ดำเนินการจัดเตรียมสิ่งที่เขาต้องการไว้ในเรือน  ส่วนนายตัมพทาฐิกะนั้นก็ได้เดินทางไปยังแม่น้ำ  อาบน้ำชำระตัวให้สะอาด  นุ่งผ้าใหม่  แล้วประดับด้วยดอกไม้  ตัวก็ทาด้วยของหอม  เมื่อทำทุกอย่างเรียบร้อย  ก็เดินทางกลับมาสู่เรือน  แล้วค่อยๆ นั่งลง  ชาวเมืองก็นำอาหารอันโอชะมา  และวางยาคูเจือน้ำนมที่ปรุงด้วยเนยใสใหม่ข้างหน้าเขา  อีกทั้งยังนำน้ำสำหรับล้างมือมาให้นายตัมพทาฐิกะ   
7 d& C" i' Q9 I2 O5 w            ก่อนที่นายตัมพทาฐิกะจะทำการรับประทานอาหารที่เขารอคอยมานาน  ขณะนั้นเองนายตัมพทาฐิกะพลันเหลือบไปเห็นพระสารีบุตรยืนถือบาตร  แสดงตนยืนอยู่ที่ประตูเรือนของนายตัมพทาฐิกะ  (อ้างอิง๑)  นายตัมพทาฐิกะเมื่อเห็นพระสารีบุตรแล้วก็มีจิตคิดเลื่อมใสว่า  เราเองก็กระทำการฆ่าโจรเป็นเวลาช้านาน  ได้ฆ่ามนุษย์เป็นอันมาก  ซึ่งในบัดนี้ที่เรือนของเราก็มีอาหารอยู่พอดี  พระเถระก็มายืนอยู่หน้าประตูเรือนของเรา  เราจะถวายไทยธรรมแด่พระคุณเจ้าเสียในกาลบัดนี้  จึงได้เลื่อนอาหารยาคูที่วางอยู่  ณ  เบื้องหน้าออกไป  แล้วเข้าไปหาพระเถระ ทำการไหว้  นิมนต์ให้นั่งภายในเรือน  ได้ทำการเกลี่ยยาคูเจือน้ำนมลงในบาตร  ราดเนยใสใหม่ลงไป  อีกทั้งนายตัมพทาฐิกะยังได้ทำการยืนพัดพระเถระอยู่ใกล้ๆ  ขณะนั้นเองความอยากของนายตัมพทาฐิกะที่จะดื่มยาคูเจือน้ำนมเกิดมีกำลังขึ้นมาเนื่องเพราะไม่ได้ทานของดีมาเป็นเวลาช้านาน  พระสารีบุตรรู้อัธยาศัยของนายเคราแดง  จึงพูดกับนายเคราแดงว่า “อุบาสก ท่านจงดื่มยาคูของตนเองเถิด”  นายเคราแดงจึงส่งพัดให้แก่บุรุษอื่น  เพื่อรับหน้าที่พัดพระเถระแทนตน  และได้ลงมือดื่มยาคูของตน  พระสารีบุตรบอกกับบุรุษผู้ทำหน้าที่พัดว่า  ท่านจงไปพัดแก่นายตัมพทาฐิกะเถิด  หลังจากนายเคราแดงได้รับประทานอาหารจนอิ่มแล้ว  ก็กลับมาทำหน้าที่ยืนพัดพระสารีบุตรต่อ  เมื่อพระสารีบุตรฉันอาหารเสร็จแล้ว นายตัมพทาฐิกะก็คอยรับบาตรจากพระสารีบุตร  พระสารีบุตรจึงได้อนุโมทนากถา ให้นายเคราแดงฟัง  แต่นายเคราแดงไม่อาจกระทำจิตไปตามอนุโมทนากถา  ของพระสารีบุตรได้  พระสารีบุตรสังเกตเห็นจึงถามว่า  เหตุไร  นายเคราแดงจึงไม่อาจทำจิตไปตามอนุโมทนากถาได้  8 R9 ]) I+ r& k- Y3 N, ]8 u/ k3 _4 ^
            นายตัมพทาฐิกะ  ตอบว่า  “ท่านผู้เจริญ  ข้าพเจ้ากระทำกรรมหยาบช้ามานาน มนุษย์เป็นอันมากถูกข้าพเจ้าฆ่าตาย  ข้าพเจ้ามัวระลึกถึงกรรมของตนนั้นอยู่  จึงไม่อาจทำจิตให้ไปตามเทศนา  ของพระคุณเจ้าได้”
! j  z+ j$ s; C1 w3 W* K            พระสารีบุตรคิดว่า  “เราจักลวงบุรุษนั้น”  จึงถามนายเคราแดงว่า  “ท่านกระทำตามชอบใจตน  หรือถูกคนอื่นให้กระทำเล่า? ”
! ^/ I1 Y% r. e' g            ตัมพทาฐิกะ   “ข้าแต่ท่านผู้เจริญ  พระราชาให้ข้าพเจ้าทำ”) Y" m5 q/ ]6 y( {
            พระสารีบุตรกล่าวว่า  “อุบาสก  เมื่อเป็นเช่นนั้น  อกุศลจะมีแก่ท่านอย่างไรเล่า?”
5 q. v! N5 f) ~8 z/ X            นายตัมพทาฐิกะเป็นคนธาตุทึบ  ถูกพระเถระกล่าวอย่างนั้น  ก็มีความสำคัญว่า  : p! a! Z# a* j" \
            “อกุศลไม่มีแก่เรา”  จึงกล่าวว่า  “ท่านผู้เจริญ  ถ้ากระนั้น  ขอท่านจงกล่าวธรรมเถิด”2 l2 |) }- l' C$ P/ X" O
            ตอนนั้นเอง  นายเคราแดง  มีจิตมีอารมณ์เป็นหนึ่ง  ฟังอนุโมทนากถาแล้วบรรลุเป็นพระโสดาบัน ณ ที่นั้นเอง
/ z8 n9 @: `, p. y            หลังจากนั้นพระสารีบุตรหมดธุระ  ก็ออกจากเรือน  ส่วนนายตัมพทาฐิกะตามไปส่งระยะทางหนึ่งแล้วเดินทางกลับ  แต่ในระหว่างเดินทางกลับนั้น  นายตัมพทาฐิกะโดนแม่โคขวิดที่อก  นายเคราแดงได้เสียชีวิตลง  ณ ที่นั้นเอง  หลังจากที่นายเคราแดงเสียชีวิต  นายเคราแดงได้ไปเป็นเทพบุตรบังเกิดในสวรรค์ชั้นดุสิต , ]# D+ ~( W1 e! `4 N, e) j
            ระหว่างนั้นภิกษุทั้งหลาย  ได้สนทนากันในโรงธรรมว่าบุรุษฆ่าโจร  กระทำกรรมหยาบช้าเป็นเวลาถึง  ๕๕  ปี  เขาพ้นจากตำแหน่งนั้นในวันนี้  พร้อมกับได้ถวายอาหารแก่พระเถระในวันนี้  อีกทั้งก็ได้ตายในวันนี้  ทั้งสามเหตุการณ์นั้นได้บังเกิดขึ้นในวันเดียวกันนี้เอง  หลังจากที่เขาตายแล้วจะไปบังเกิดที่ไหนหนอ ! L* `$ y( k  e0 i
            ขณะนั้นพระศาสดาเสด็จมา แล้วตรัสถามภิกษุทั้งหลายว่าได้สนทนาเรื่องอะไรอยู่   ภิกษุเหล่านั้นจึงกราบทูลเรื่องที่คุยกันอยู่ให้ทรงทราบ  พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงตรัสเฉลยว่า  บุรุษเคราแดงผู้นั้นได้ไปบังเกิดในสวรรค์ชั้นดุสิต   : n$ i0 s2 J$ p4 V+ o2 w! }7 }
            ภิกษุทั้งหลายเมื่อฟังดังนั้นแล้ว  ถึงกลับประหลาดใจเป็นอันมาก  จึงทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าต่อไปว่า  “พระองค์ตรัสว่าอะไรนะ ?   บุรุษผู้นั้นได้ใช้เวลายาวนานฆ่ามนุษย์ตั้งมากมาย  แต่กลับไปเกิดในสวรรค์ชั้นดุสิตได้อย่างไร  พระเจ้าข้า”
. B  g( I( N8 Q) {8 w# N1 y            เมื่อได้ยินคำถามนั้น  พระศาสดาจึงตรัสตอบกลับไปว่า  “เนื่องจากบุรุษผู้นั้นได้พบกัลยาณมิตรผู้ใหญ่  ดังเช่น  พระสารีบุตร  และได้ฟังอนุโมทนากถาจากพระสารีบุตร  จึงได้ไปเกิดในวิมานชั้นดุสิต”
& b' `& V2 w8 L9 ?7 v+ K& d             ภิกษุเหล่านั้นกล่าวว่า  “ธรรมดาแค่อนุโมทนากถานั้นก็มีกำลังเพียงแค่ประมาณหนึ่งเท่านั้น  แต่บุรุษผู้นั้นกระทำอกุศลกรรมไว้ตั้งมากมาย  เขาได้บรรลุคุณวิเศษขนาดนั้นด้วยเหตุเพียงแค่ฟังอนุโมทนากถาได้อย่างไร”/ K+ ]7 p+ p! r- X* h- Y
            พระศาสดาตรัสตอบว่า   “ภิกษุทั้งหลาย  เธอทั้งหลายจงอย่าถือประมาณแห่งธรรมที่เราแสดงแล้วว่า  ‘น้อยหรือมาก’  เพราะว่า  แม้วาจาคำเดียวที่อาศัยประโยชน์  ประเสริฐโดยแท้”  % B" A2 E9 f1 J/ a$ u) r
            จึงตรัสพระคาถานี้ว่า:-6 a' V3 t% _0 i  h& O/ }! [
                     “   หากวาจาแม้ตั้งพัน      ไม่ประกอบด้วยบทที่เป็น1 W- R+ s" y% ?
                          ประโยชน์ไซร้,     บทที่เป็นประโยชน์     บทเดียว  
- x( @& `% u9 d0 F  @# L. p* V3 g4 j                          ซึ่งบุคคลฟังแล้วสงบระงับได้       ประเสริฐกว่า   ”/ _- m1 W; {" d& t
            หลังจากจบเทศนา  ชนเป็นอันมากบรรลุอริยผลทั้งหลาย               
, x& l( o, L1 i) H            มีโสดาปัตติผลเป็นต้น  
3 o- e# J+ H$ ]2 N' R7 `$ eจบเรื่องโจร(เพชฌฆาต)เคราแดง
: L( X# i3 u- z# ?! w$ n" F+ |9 j0 W
   อ้างอิง ๑  พระสารีบุตรเพิ่งออกจากสมาบัติ  ได้ทำการพิจารณาว่าควรจะสงเคราะห์ผู้ใด  เมื่อพิจารณาแล้วเห็นบุรุษเคราแดงที่ปรากฏ  จึงได้ทำการสงเคราะห์แก่นายเคราแดง* N( x" w. S8 o) g; {5 x% L
ที่มา :  พระไตรปิฎกและอรรถกถาไทย  ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย  จำนวน  ๙๑  เล่ม2 F. p) {; ]0 P. T- O  m8 N3 x
เล่มที่  ๔๑  พระสุตตันตปิฎก  ขุททกนิกาย  คาถาธรรมบท  เล่ม  ๑  ภาค  ๒   ตอน ๒ - หน้าที่ ๔๑๘  (เรื่องเพชฌฆาตเคราแดง)5 O7 O5 H# B7 ]2 g; @4 v  A
            

อนุโมทนาสาธุครับ สาธุครับเป็นประโยชน์อย่างยิ่งครับ สาธุครับ