- สมัครสมาชิกเมื่อ
- 2013-1-26
- เข้าสู่ระบบล่าสุด
- 2016-3-21
- สิทธิ์ในการอ่าน
- 10
- เครดิต
- 0
- โพสต์
- 162
- สำคัญ
- 0
- UID
- 10617

|
มีอยู่วันหนึ่งนึกถึงเทือกเขาค้อ หินร่องกล้า ภูพาน ทหารไทยกับ ผกค. ซึ่งก็คือคนไทยด้วยกันนี่แหละ แต่มีความคิดเห็นในทางการเมืองไม่ตรงกัน จำต้องฆ่ากันเอง เขาเหล่านั้น “ตายโหง” น่าจะมีวิญญาณตามป่าเขาหลงเหลืออยู่มากนะ ลองติดต่อเทวดาที่รักษาเขตที่เทือกเขาภูพานดูก่อน
- N$ D) K5 u- M6 [* |4 ^" q ผม : สวัสดี ท่านเป็นเทวดาที่รักษาเทือกเขาภูพานใช่หรือไม่9 m. O4 e( B& ^9 z* _& ]
เทวดา : ใช่
" K# ?; G- _$ A8 q' f ผม : ท่านมาอยู่ที่เทือกเขาภูพานนานหรือยัง! Q9 Q+ K r) W8 E1 R6 E$ d
เทวดา : มาอยู่ได้ 10 ปีมนุษย์* q5 b# W* e U3 p
ผม : ท่านก็ไม่ได้อยู่ตอนเขาสู้รบกันน่ะสิ
' ~9 }( j; g5 N, C& s เทวดา : ใช่
% L5 m7 w7 U; j9 `0 Y8 @( @8 _ ผม : ท่านเป็นเทวดามากี่วัน
7 Q9 y! {( c7 Q1 V$ A เทวดา : 2 วัน (1 วัน = 50 ปีมนุษย์)
8 t$ X5 p; ?5 X$ ~ ผม : แถวภูพานยังมีวิญญาณทหารกับ ผกค. อยู่มากไหม
6 _0 |) S* F% @1 X เทวดา : ยังมีอยู่มาก เพราะเขายังไม่หมดอายุ เป็นสัมภเวสีกันอยู่" U `& }: t9 q0 N5 {$ ?
ผม : สัมภเวสีเหล่านั้นได้รับบุญจากพระแถวนั้นบ้างไหม เพราะมี h: `. N, f; |) n* i; d7 a
วัดป่าอยู่มาก พระปฏิบัติทั้งนั้น
9 l% D# a; G1 Z7 |- O เทวดา : ไม่มีใครอุทิศให้เลย มีแต่สัมภเวสีพวกนี้จะไปตามวัดป่า เวลา4 h- j; f' p2 {. y: [( y' x- ?- C
พระท่านปฏิบัติภาวนา พอมีแสงบุญก็แอบอนุโมทนากัน เอา& k P/ t5 ]6 ?+ t9 g G) D+ f
พอได้บุญ
& h( [3 `$ X1 v5 N/ ?8 d ผม : อ้าว! พระท่านก็แผ่เมตตานี่9 F) G2 Y6 t2 o+ k
เทวดา : เวลาท่านแผ่เมตตาไม่เห็นมีบุญออกมานี่ ท่านเพียงแต่ให้เป็น
! z; ] j+ ?0 Y; q- x& H6 j5 B สุข' b5 Z5 g6 ?# @
ผม : ท่านลองรับบุญอุทิศจากผมดูนะ ผมจะเบิกบุญของผมอุทิศให้ท่าน “ขออำนาจ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์โปรดดลบันดาลให้. t+ E7 j3 G0 N+ m' l/ L
บุญของข้าพเจ้าลงมาส่งให้กับเทวดาที่กำลังติดต่อนี้” เป็นยังไง+ e& c! M2 ~% ^: L! `2 C; S) o
ครับ ได้รับบุญตรงไหม
, r/ E. n5 O3 N* J2 x เทวดา : ได้รับ ได้รับตรงเลย6 d6 }* }3 [4 }& i# m- [! |/ V5 P
ผม : เอาอย่างนี้ ผมขอความร่วมมือท่าน ขอให้รวบรวมสัมภเวสี 8 H# H& i+ q1 Z% Z2 i. N' q
เปรต อสูรกาย ปอบ แถวๆ นี้มารวมกันแล้วท่านสอนให้เขา4 k1 ?# ^% f2 K% B' y
ถือศีล ปฏิบัติสมาธิ ส่วนผมจะส่งบุญมาให้ทุกวิญญาณที่4 }7 y, h$ h5 ?' A: N6 _9 {( e
ภูพานนี่ รวมทั้งท่านและเหล่าเทวดา ยักษ์ นาค ครุฑ แถว# @& u- v4 o6 H& `- i& W# Y
บริเวณนี้ ใครช่วย ผมให้บุญหมด แล้วใครช่วยกันสอน ก็จะได้( a% F& n# M) U! N* |! ]' b% D6 t
บุญธรรมทานเองครับ ตกลงไหม!; v8 c: R5 G O. K0 r
เทวดา : ตกลง ดีกว่าอยู่เฉย ๆ เหงาแล้วยังได้บุญอีก เดี๋ยวจะไปบอกทั่วเลย ผม : ขอถามหน่อยครับ แถวนั้นยังมีปอบอยู่อีกหรือ+ |8 r# q! z1 o: g4 P, [9 r
เทวดา : ยังมีอยู่ แต่ไม่มาก* m" d: {' K8 k5 W: ]2 w
ครับหลังจากนั้นก็เลยต้องสงเคราะห์ทั้ง เขาค้อ, หินร่องกล้าด้วย อ่านดูแล้วเหมือนนิยายนะ เชื่อก็ได้ไม่เชื่อก็อ่านเอาสนุกก็แล้วกันครับ ผมพบอะไรมาก็ไม่อยากเก็บไว้คนเดียว เลยเขียนเป็นธรรมทานให้คนทั่วไปที่สนใจได้รู้บ้าง พบเจอมามากตัวอย่างก็เลยมาก เวลาผมอ่านที่ผู้อื่นเขียนถ้ามีแต่เนื้อหาหลักปฏิบัติอ่านพักเดียวก็ชักเซ็ง แต่ถ้ามีตัวอย่างประสบการณ์ผสมเข้ามา เออ! อ่านแล้วรู้สึกรู้เรื่องดี การเขียนของผมยังไม่ดีนัก เพิ่งเคยเขียนครั้งแรกจริงๆ เขียนแล้วก็ไม่คิดขาย อยากให้เป็นธรรมทาน ให้ชาวพุทธระดับต้นๆ แบบเดียวกับผมได้เรียนรู้เรื่องบุญและโลกวิญญาณกัน ชาวพุทธระดับต้นๆ มีจำนวนมากๆ อ่านหรือฟังที่พระท่านสอน ศีล ภาวนา จิต สติ ไม่รู้เรื่องหรอก อ่านไป ฟังไปก็เหมือนคุณยายไปวัดไปฟังพระเทศน์ พอถามปรากฏว่าไม่รู้เรื่องไม่เข้าใจ “ฟังเอาบุญจ๊ะ” เสร็จแล้วก็สวดมนต์ สวดๆๆๆ ถามว่าสวดทำไม “สวดเอาบุญจ๊ะ” รู้เรื่องที่สวดไหม “ไม่รู้จ๊ะ” จบกันชาวพุทธ นี่เองทำให้ผมเกิดความคิดเขียนประสบการณ์ของชาวพุทธระดับต้นหรือระดับประถม อย่างที่ผมเป็นอยู่ ให้ผู้คนได้ลองศึกษาดู รู้จักทำบุญทำทานอย่างไรได้บุญและอุทิศบุญเป็น รู้เรื่องโลกหลังความตายพอสมควร เท่านี้แหละครับ
! }0 W+ i4 q: c9 { |
|