ช่วยเหลื่อวิญญาณทหารจากเทือกเขาภูพานแดนผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์

มีอยู่วันหนึ่งนึกถึงเทือกเขาค้อ  หินร่องกล้า  ภูพาน  ทหารไทยกับ ผกค.  ซึ่งก็คือคนไทยด้วยกันนี่แหละ  แต่มีความคิดเห็นในทางการเมืองไม่ตรงกัน  จำต้องฆ่ากันเอง  เขาเหล่านั้น  “ตายโหง”  น่าจะมีวิญญาณตามป่าเขาหลงเหลืออยู่มากนะ  ลองติดต่อเทวดาที่รักษาเขตที่เทือกเขาภูพานดูก่อน
/ f9 [' F& d5 v. I/ H. {                        ผม        :        สวัสดี  ท่านเป็นเทวดาที่รักษาเทือกเขาภูพานใช่หรือไม่
* x4 x; X$ r; K+ U3 p                        เทวดา        :        ใช่
1 Q7 ?) P$ d5 B/ [/ O) p                        ผม        :        ท่านมาอยู่ที่เทือกเขาภูพานนานหรือยัง  x! d$ z9 D- m2 W( i- v9 t5 C1 @& y3 U
                        เทวดา        :        มาอยู่ได้  10  ปีมนุษย์
* Y$ l$ Q2 o6 Y2 ~( r) y                        ผม        :        ท่านก็ไม่ได้อยู่ตอนเขาสู้รบกันน่ะสิ
. F% w8 y) S' a. d                        เทวดา        :        ใช่  M! ^: P" H, i. _/ Q, h9 ^6 }5 j6 z
                        ผม        :        ท่านเป็นเทวดามากี่วัน" q# y8 y/ H2 H( |5 |; g
                        เทวดา        :        2  วัน  (1  วัน = 50 ปีมนุษย์)
& I/ n$ f5 n5 v8 {6 z: R                        ผม        :        แถวภูพานยังมีวิญญาณทหารกับ ผกค. อยู่มากไหม9 C& }5 D: j( x& P: u3 }5 B
                        เทวดา        :        ยังมีอยู่มาก  เพราะเขายังไม่หมดอายุ  เป็นสัมภเวสีกันอยู่. {6 D& Z) V5 A# _' t& D$ x
                        ผม        :        สัมภเวสีเหล่านั้นได้รับบุญจากพระแถวนั้นบ้างไหม  เพราะมี' J6 u+ }( n2 d% Q4 s! w# `
                                                วัดป่าอยู่มาก  พระปฏิบัติทั้งนั้น5 q  v- l  P; H/ X
                        เทวดา        :        ไม่มีใครอุทิศให้เลย  มีแต่สัมภเวสีพวกนี้จะไปตามวัดป่า  เวลา
" @! G6 [! H9 g3 s/ F1 e                                                พระท่านปฏิบัติภาวนา  พอมีแสงบุญก็แอบอนุโมทนากัน เอา( \0 ~6 H. t2 B! ~" G1 q
                                        พอได้บุญ5 Z4 E$ q% g# q+ B3 f7 ]' @
                        ผม        :        อ้าว!  พระท่านก็แผ่เมตตานี่1 w7 {( s7 H- i3 B
                        เทวดา        :        เวลาท่านแผ่เมตตาไม่เห็นมีบุญออกมานี่  ท่านเพียงแต่ให้เป็น7 k( S9 e' ~8 u4 O
                                        สุข
2 E/ T- h/ e- R7 J                        ผม        :        ท่านลองรับบุญอุทิศจากผมดูนะ ผมจะเบิกบุญของผมอุทิศให้ท่าน                                            “ขออำนาจ  พระพุทธ  พระธรรม  พระสงฆ์โปรดดลบันดาลให้
8 M# {3 ~& l$ y4 j& |8 M                                        บุญของข้าพเจ้าลงมาส่งให้กับเทวดาที่กำลังติดต่อนี้”  เป็นยังไง
$ u, `* x+ Y, b: o# k+ w. {                                        ครับ  ได้รับบุญตรงไหม
9 M: M* ]+ H% R3 Z4 r, q                        เทวดา        :        ได้รับ  ได้รับตรงเลย
5 K# Z" R( E" z- W+ q2 P% Q+ f                        ผม        :        เอาอย่างนี้  ผมขอความร่วมมือท่าน  ขอให้รวบรวมสัมภเวสี
3 v1 `4 A0 I; d2 G4 K2 |) i5 I                                        เปรต  อสูรกาย  ปอบ  แถวๆ  นี้มารวมกันแล้วท่านสอนให้เขา( n5 q0 B2 z: p3 R
                                        ถือศีล  ปฏิบัติสมาธิ  ส่วนผมจะส่งบุญมาให้ทุกวิญญาณที่5 j$ _4 H8 J8 g: D8 R4 q0 v
                                        ภูพานนี่  รวมทั้งท่านและเหล่าเทวดา  ยักษ์  นาค  ครุฑ  แถว2 ^! L6 ~/ B9 a/ ^& c* ?9 K& k
                                        บริเวณนี้  ใครช่วย  ผมให้บุญหมด  แล้วใครช่วยกันสอน  ก็จะได้: S3 |1 g; _7 q. `- d) z9 E
                                        บุญธรรมทานเองครับ  ตกลงไหม!' W1 m6 \) p- \+ Q* b0 R/ t& j
                        เทวดา        :        ตกลง  ดีกว่าอยู่เฉย ๆ  เหงาแล้วยังได้บุญอีก  เดี๋ยวจะไปบอกทั่วเลย                          ผม        :        ขอถามหน่อยครับ  แถวนั้นยังมีปอบอยู่อีกหรือ
  h  Y; S5 K( i! p9 W" I4 ~' Y, z                        เทวดา        :        ยังมีอยู่  แต่ไม่มาก
; S7 H) g: R7 G9 Y1 Q3 g. d                ครับหลังจากนั้นก็เลยต้องสงเคราะห์ทั้ง  เขาค้อ,  หินร่องกล้าด้วย  อ่านดูแล้วเหมือนนิยายนะ  เชื่อก็ได้ไม่เชื่อก็อ่านเอาสนุกก็แล้วกันครับ  ผมพบอะไรมาก็ไม่อยากเก็บไว้คนเดียว  เลยเขียนเป็นธรรมทานให้คนทั่วไปที่สนใจได้รู้บ้าง  พบเจอมามากตัวอย่างก็เลยมาก  เวลาผมอ่านที่ผู้อื่นเขียนถ้ามีแต่เนื้อหาหลักปฏิบัติอ่านพักเดียวก็ชักเซ็ง  แต่ถ้ามีตัวอย่างประสบการณ์ผสมเข้ามา  เออ!  อ่านแล้วรู้สึกรู้เรื่องดี  การเขียนของผมยังไม่ดีนัก  เพิ่งเคยเขียนครั้งแรกจริงๆ  เขียนแล้วก็ไม่คิดขาย  อยากให้เป็นธรรมทาน  ให้ชาวพุทธระดับต้นๆ  แบบเดียวกับผมได้เรียนรู้เรื่องบุญและโลกวิญญาณกัน  ชาวพุทธระดับต้นๆ  มีจำนวนมากๆ  อ่านหรือฟังที่พระท่านสอน  ศีล  ภาวนา  จิต  สติ  ไม่รู้เรื่องหรอก  อ่านไป ฟังไปก็เหมือนคุณยายไปวัดไปฟังพระเทศน์  พอถามปรากฏว่าไม่รู้เรื่องไม่เข้าใจ  “ฟังเอาบุญจ๊ะ”  เสร็จแล้วก็สวดมนต์  สวดๆๆๆ  ถามว่าสวดทำไม  “สวดเอาบุญจ๊ะ”  รู้เรื่องที่สวดไหม  “ไม่รู้จ๊ะ”  จบกันชาวพุทธ  นี่เองทำให้ผมเกิดความคิดเขียนประสบการณ์ของชาวพุทธระดับต้นหรือระดับประถม  อย่างที่ผมเป็นอยู่  ให้ผู้คนได้ลองศึกษาดู  รู้จักทำบุญทำทานอย่างไรได้บุญและอุทิศบุญเป็น  รู้เรื่องโลกหลังความตายพอสมควร  เท่านี้แหละครับ+ z5 l! |; F6 s* v& Y0 h7 n

เขียนแล้วไม่คิดขาย อยากให้เป็นธรรมทาน...สาธุกับมารน้อยด้วยจ้า

สาธุค่ะ

สาธุๆๆ อนุโมทนาครับ

สาธุค่ะท่านอาจารย์ เขียนแบบนี้แหละค่ะ ใช่เลย นี่ขนาดบอกว่าเขียนไม่เก่งนะอาจารย์บรรยายซะเห็นภาพเลย