- สมัครสมาชิกเมื่อ
- 2013-1-26
- เข้าสู่ระบบล่าสุด
- 2016-3-21
- สิทธิ์ในการอ่าน
- 10
- เครดิต
- 0
- โพสต์
- 162
- สำคัญ
- 0
- UID
- 10617

|
มีอยู่วันหนึ่งนึกถึงเทือกเขาค้อ หินร่องกล้า ภูพาน ทหารไทยกับ ผกค. ซึ่งก็คือคนไทยด้วยกันนี่แหละ แต่มีความคิดเห็นในทางการเมืองไม่ตรงกัน จำต้องฆ่ากันเอง เขาเหล่านั้น “ตายโหง” น่าจะมีวิญญาณตามป่าเขาหลงเหลืออยู่มากนะ ลองติดต่อเทวดาที่รักษาเขตที่เทือกเขาภูพานดูก่อน
3 y( G$ l: \# ]5 K ผม : สวัสดี ท่านเป็นเทวดาที่รักษาเทือกเขาภูพานใช่หรือไม่0 T6 C0 _4 R' A, K
เทวดา : ใช่
( N0 p/ a6 O8 b' [ ผม : ท่านมาอยู่ที่เทือกเขาภูพานนานหรือยัง
; p* K( q- g1 U4 X* N* B เทวดา : มาอยู่ได้ 10 ปีมนุษย์
7 m5 g* r; N) t# m8 {8 V% U ผม : ท่านก็ไม่ได้อยู่ตอนเขาสู้รบกันน่ะสิ* s7 V7 d: H& \5 t9 a# @+ B6 h8 R
เทวดา : ใช่0 {. j; Z0 A6 f1 a/ S$ {
ผม : ท่านเป็นเทวดามากี่วัน
+ D! Q8 X& F1 p2 W; @9 w เทวดา : 2 วัน (1 วัน = 50 ปีมนุษย์)3 Z( d" n- v( E1 r
ผม : แถวภูพานยังมีวิญญาณทหารกับ ผกค. อยู่มากไหม
8 J6 L |" s$ U3 d& F เทวดา : ยังมีอยู่มาก เพราะเขายังไม่หมดอายุ เป็นสัมภเวสีกันอยู่8 B( J/ x1 U% j- r6 A3 J* Z* m1 h
ผม : สัมภเวสีเหล่านั้นได้รับบุญจากพระแถวนั้นบ้างไหม เพราะมี, v" s' L5 I, C
วัดป่าอยู่มาก พระปฏิบัติทั้งนั้น" Z v: M$ [- T; V9 R- S! Y
เทวดา : ไม่มีใครอุทิศให้เลย มีแต่สัมภเวสีพวกนี้จะไปตามวัดป่า เวลา
$ a" L: ]6 `. ^7 |+ p9 ] {% Z พระท่านปฏิบัติภาวนา พอมีแสงบุญก็แอบอนุโมทนากัน เอา: N/ k3 a1 k( b/ V6 Z6 i T
พอได้บุญ
/ y) I: D; X4 |( J5 q ผม : อ้าว! พระท่านก็แผ่เมตตานี่1 p- l( s6 J+ x, ^. o
เทวดา : เวลาท่านแผ่เมตตาไม่เห็นมีบุญออกมานี่ ท่านเพียงแต่ให้เป็น
& |7 G% \* T# r7 a สุข+ T. N7 |- t! y5 \3 d$ }
ผม : ท่านลองรับบุญอุทิศจากผมดูนะ ผมจะเบิกบุญของผมอุทิศให้ท่าน “ขออำนาจ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์โปรดดลบันดาลให้
0 v# q7 D0 S6 E( c1 a% Y$ K บุญของข้าพเจ้าลงมาส่งให้กับเทวดาที่กำลังติดต่อนี้” เป็นยังไง& K6 i# l8 r7 R6 f# e" u
ครับ ได้รับบุญตรงไหม# N: L- y4 o5 Q3 ^3 Q2 {7 b
เทวดา : ได้รับ ได้รับตรงเลย
& K2 I/ Y' {- d. ] ผม : เอาอย่างนี้ ผมขอความร่วมมือท่าน ขอให้รวบรวมสัมภเวสี O. R' ]0 I2 f q/ n- `2 T/ V( y
เปรต อสูรกาย ปอบ แถวๆ นี้มารวมกันแล้วท่านสอนให้เขา
* Q* g; |7 V3 b0 i' F ถือศีล ปฏิบัติสมาธิ ส่วนผมจะส่งบุญมาให้ทุกวิญญาณที่
3 U8 u0 K/ I) o- c! r, a0 } ภูพานนี่ รวมทั้งท่านและเหล่าเทวดา ยักษ์ นาค ครุฑ แถว7 k$ @9 B6 x2 ^% x, d" U, k
บริเวณนี้ ใครช่วย ผมให้บุญหมด แล้วใครช่วยกันสอน ก็จะได้4 [; I. i- M8 i8 { A) }# O
บุญธรรมทานเองครับ ตกลงไหม!- T8 A; n- R' j3 ]
เทวดา : ตกลง ดีกว่าอยู่เฉย ๆ เหงาแล้วยังได้บุญอีก เดี๋ยวจะไปบอกทั่วเลย ผม : ขอถามหน่อยครับ แถวนั้นยังมีปอบอยู่อีกหรือ
. V1 h" Z, }- V5 x" L9 H h: X0 A เทวดา : ยังมีอยู่ แต่ไม่มาก
. g' U) v% o# Y! k' M4 [4 _( b7 _ ครับหลังจากนั้นก็เลยต้องสงเคราะห์ทั้ง เขาค้อ, หินร่องกล้าด้วย อ่านดูแล้วเหมือนนิยายนะ เชื่อก็ได้ไม่เชื่อก็อ่านเอาสนุกก็แล้วกันครับ ผมพบอะไรมาก็ไม่อยากเก็บไว้คนเดียว เลยเขียนเป็นธรรมทานให้คนทั่วไปที่สนใจได้รู้บ้าง พบเจอมามากตัวอย่างก็เลยมาก เวลาผมอ่านที่ผู้อื่นเขียนถ้ามีแต่เนื้อหาหลักปฏิบัติอ่านพักเดียวก็ชักเซ็ง แต่ถ้ามีตัวอย่างประสบการณ์ผสมเข้ามา เออ! อ่านแล้วรู้สึกรู้เรื่องดี การเขียนของผมยังไม่ดีนัก เพิ่งเคยเขียนครั้งแรกจริงๆ เขียนแล้วก็ไม่คิดขาย อยากให้เป็นธรรมทาน ให้ชาวพุทธระดับต้นๆ แบบเดียวกับผมได้เรียนรู้เรื่องบุญและโลกวิญญาณกัน ชาวพุทธระดับต้นๆ มีจำนวนมากๆ อ่านหรือฟังที่พระท่านสอน ศีล ภาวนา จิต สติ ไม่รู้เรื่องหรอก อ่านไป ฟังไปก็เหมือนคุณยายไปวัดไปฟังพระเทศน์ พอถามปรากฏว่าไม่รู้เรื่องไม่เข้าใจ “ฟังเอาบุญจ๊ะ” เสร็จแล้วก็สวดมนต์ สวดๆๆๆ ถามว่าสวดทำไม “สวดเอาบุญจ๊ะ” รู้เรื่องที่สวดไหม “ไม่รู้จ๊ะ” จบกันชาวพุทธ นี่เองทำให้ผมเกิดความคิดเขียนประสบการณ์ของชาวพุทธระดับต้นหรือระดับประถม อย่างที่ผมเป็นอยู่ ให้ผู้คนได้ลองศึกษาดู รู้จักทำบุญทำทานอย่างไรได้บุญและอุทิศบุญเป็น รู้เรื่องโลกหลังความตายพอสมควร เท่านี้แหละครับ
0 s$ Y6 v9 U- S" j3 { |
|