- สมัครสมาชิกเมื่อ
- 2013-1-26
- เข้าสู่ระบบล่าสุด
- 2016-3-21
- สิทธิ์ในการอ่าน
- 10
- เครดิต
- 0
- โพสต์
- 162
- สำคัญ
- 0
- UID
- 10617

|
มีอยู่วันหนึ่งนึกถึงเทือกเขาค้อ หินร่องกล้า ภูพาน ทหารไทยกับ ผกค. ซึ่งก็คือคนไทยด้วยกันนี่แหละ แต่มีความคิดเห็นในทางการเมืองไม่ตรงกัน จำต้องฆ่ากันเอง เขาเหล่านั้น “ตายโหง” น่าจะมีวิญญาณตามป่าเขาหลงเหลืออยู่มากนะ ลองติดต่อเทวดาที่รักษาเขตที่เทือกเขาภูพานดูก่อน
/ y* x! s( h9 l: o# [9 o4 q ผม : สวัสดี ท่านเป็นเทวดาที่รักษาเทือกเขาภูพานใช่หรือไม่
, F$ t# {# h' q& l7 A6 s/ } เทวดา : ใช่
; U2 D, E3 D3 ^, b4 q# b ผม : ท่านมาอยู่ที่เทือกเขาภูพานนานหรือยัง
, y8 {( E' ^( | เทวดา : มาอยู่ได้ 10 ปีมนุษย์
* u: o3 }0 J- a* l5 ^ ผม : ท่านก็ไม่ได้อยู่ตอนเขาสู้รบกันน่ะสิ" F, I5 |5 s d. q
เทวดา : ใช่$ M! N/ w; c1 `# J
ผม : ท่านเป็นเทวดามากี่วัน
$ b% `6 X6 K3 K0 v1 _3 Q0 \' d+ b เทวดา : 2 วัน (1 วัน = 50 ปีมนุษย์)
0 e2 p. `0 K1 i$ o# e( O: h: Y ผม : แถวภูพานยังมีวิญญาณทหารกับ ผกค. อยู่มากไหม4 R; j" k* e9 R" q l
เทวดา : ยังมีอยู่มาก เพราะเขายังไม่หมดอายุ เป็นสัมภเวสีกันอยู่( L) p/ t: t- t/ \6 ?: D( O, I
ผม : สัมภเวสีเหล่านั้นได้รับบุญจากพระแถวนั้นบ้างไหม เพราะมี, S& S- d' T, e
วัดป่าอยู่มาก พระปฏิบัติทั้งนั้น
3 u$ b$ R% Q* s" y# m) G$ ] K เทวดา : ไม่มีใครอุทิศให้เลย มีแต่สัมภเวสีพวกนี้จะไปตามวัดป่า เวลา
# \" O) `0 H8 V- S9 |' H พระท่านปฏิบัติภาวนา พอมีแสงบุญก็แอบอนุโมทนากัน เอา
m% }8 m0 b! a1 y$ c9 \$ u3 V พอได้บุญ, A& { e2 B: _' U) A d( f7 X
ผม : อ้าว! พระท่านก็แผ่เมตตานี่" d2 T* i$ J% V- u: b
เทวดา : เวลาท่านแผ่เมตตาไม่เห็นมีบุญออกมานี่ ท่านเพียงแต่ให้เป็น) @, J" x( ~. U7 L/ o, G9 c2 J
สุข( P! P) \. t" K! l: V
ผม : ท่านลองรับบุญอุทิศจากผมดูนะ ผมจะเบิกบุญของผมอุทิศให้ท่าน “ขออำนาจ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์โปรดดลบันดาลให้8 B/ o4 P. D- x3 o. z
บุญของข้าพเจ้าลงมาส่งให้กับเทวดาที่กำลังติดต่อนี้” เป็นยังไง
- C7 k5 o: H4 i1 l/ d ครับ ได้รับบุญตรงไหม& C l' E7 h( V
เทวดา : ได้รับ ได้รับตรงเลย
) a7 S/ p: G. }4 I7 m$ ]2 c+ p ผม : เอาอย่างนี้ ผมขอความร่วมมือท่าน ขอให้รวบรวมสัมภเวสี , K' b. H5 F$ v+ L- x0 C
เปรต อสูรกาย ปอบ แถวๆ นี้มารวมกันแล้วท่านสอนให้เขา
/ S" p* s- `% L$ d$ Q1 D/ U9 a, h ถือศีล ปฏิบัติสมาธิ ส่วนผมจะส่งบุญมาให้ทุกวิญญาณที่
- B: H; I( |" w ภูพานนี่ รวมทั้งท่านและเหล่าเทวดา ยักษ์ นาค ครุฑ แถว
; C9 R4 T* K4 g$ {$ n( T) A7 E บริเวณนี้ ใครช่วย ผมให้บุญหมด แล้วใครช่วยกันสอน ก็จะได้5 J7 m. V' b/ c j2 U. v
บุญธรรมทานเองครับ ตกลงไหม!1 ?! p! v% b' ]6 V
เทวดา : ตกลง ดีกว่าอยู่เฉย ๆ เหงาแล้วยังได้บุญอีก เดี๋ยวจะไปบอกทั่วเลย ผม : ขอถามหน่อยครับ แถวนั้นยังมีปอบอยู่อีกหรือ( L" n! `0 z+ m: t1 Q
เทวดา : ยังมีอยู่ แต่ไม่มาก" w$ V5 Y9 C8 X( [8 x8 L
ครับหลังจากนั้นก็เลยต้องสงเคราะห์ทั้ง เขาค้อ, หินร่องกล้าด้วย อ่านดูแล้วเหมือนนิยายนะ เชื่อก็ได้ไม่เชื่อก็อ่านเอาสนุกก็แล้วกันครับ ผมพบอะไรมาก็ไม่อยากเก็บไว้คนเดียว เลยเขียนเป็นธรรมทานให้คนทั่วไปที่สนใจได้รู้บ้าง พบเจอมามากตัวอย่างก็เลยมาก เวลาผมอ่านที่ผู้อื่นเขียนถ้ามีแต่เนื้อหาหลักปฏิบัติอ่านพักเดียวก็ชักเซ็ง แต่ถ้ามีตัวอย่างประสบการณ์ผสมเข้ามา เออ! อ่านแล้วรู้สึกรู้เรื่องดี การเขียนของผมยังไม่ดีนัก เพิ่งเคยเขียนครั้งแรกจริงๆ เขียนแล้วก็ไม่คิดขาย อยากให้เป็นธรรมทาน ให้ชาวพุทธระดับต้นๆ แบบเดียวกับผมได้เรียนรู้เรื่องบุญและโลกวิญญาณกัน ชาวพุทธระดับต้นๆ มีจำนวนมากๆ อ่านหรือฟังที่พระท่านสอน ศีล ภาวนา จิต สติ ไม่รู้เรื่องหรอก อ่านไป ฟังไปก็เหมือนคุณยายไปวัดไปฟังพระเทศน์ พอถามปรากฏว่าไม่รู้เรื่องไม่เข้าใจ “ฟังเอาบุญจ๊ะ” เสร็จแล้วก็สวดมนต์ สวดๆๆๆ ถามว่าสวดทำไม “สวดเอาบุญจ๊ะ” รู้เรื่องที่สวดไหม “ไม่รู้จ๊ะ” จบกันชาวพุทธ นี่เองทำให้ผมเกิดความคิดเขียนประสบการณ์ของชาวพุทธระดับต้นหรือระดับประถม อย่างที่ผมเป็นอยู่ ให้ผู้คนได้ลองศึกษาดู รู้จักทำบุญทำทานอย่างไรได้บุญและอุทิศบุญเป็น รู้เรื่องโลกหลังความตายพอสมควร เท่านี้แหละครับ
* C/ ]$ h; }" v; G |
|