- สมัครสมาชิกเมื่อ
- 2013-1-26
- เข้าสู่ระบบล่าสุด
- 2016-3-21
- สิทธิ์ในการอ่าน
- 10
- เครดิต
- 0
- โพสต์
- 162
- สำคัญ
- 0
- UID
- 10617

|
มีอยู่วันหนึ่งนึกถึงเทือกเขาค้อ หินร่องกล้า ภูพาน ทหารไทยกับ ผกค. ซึ่งก็คือคนไทยด้วยกันนี่แหละ แต่มีความคิดเห็นในทางการเมืองไม่ตรงกัน จำต้องฆ่ากันเอง เขาเหล่านั้น “ตายโหง” น่าจะมีวิญญาณตามป่าเขาหลงเหลืออยู่มากนะ ลองติดต่อเทวดาที่รักษาเขตที่เทือกเขาภูพานดูก่อน
% `1 I& G: h; O& X ผม : สวัสดี ท่านเป็นเทวดาที่รักษาเทือกเขาภูพานใช่หรือไม่8 c/ {4 Q, ?4 C/ x! ~9 G; }$ [1 P
เทวดา : ใช่
q K( H0 ?. ?9 X( c t! K) l. y. K ผม : ท่านมาอยู่ที่เทือกเขาภูพานนานหรือยัง" ]6 D) {: j8 H- d K1 E I8 Q- f/ c
เทวดา : มาอยู่ได้ 10 ปีมนุษย์
5 H J- G I! E& f9 w. a ผม : ท่านก็ไม่ได้อยู่ตอนเขาสู้รบกันน่ะสิ5 E8 c0 i/ E; z" u, V/ x
เทวดา : ใช่
* x# R5 r6 t. u* s ผม : ท่านเป็นเทวดามากี่วัน
- n, r: V/ N X0 g6 Q' Y6 ^' v เทวดา : 2 วัน (1 วัน = 50 ปีมนุษย์)
; I8 c8 w/ ]; p0 m% M/ A ผม : แถวภูพานยังมีวิญญาณทหารกับ ผกค. อยู่มากไหม
& }0 a0 f! K2 b) l! N เทวดา : ยังมีอยู่มาก เพราะเขายังไม่หมดอายุ เป็นสัมภเวสีกันอยู่ c" i. _; ~! u7 h! }
ผม : สัมภเวสีเหล่านั้นได้รับบุญจากพระแถวนั้นบ้างไหม เพราะมี
3 x' g( E% ]0 l+ n วัดป่าอยู่มาก พระปฏิบัติทั้งนั้น
4 q9 {1 |0 q% y- c+ g เทวดา : ไม่มีใครอุทิศให้เลย มีแต่สัมภเวสีพวกนี้จะไปตามวัดป่า เวลา) f5 X9 s/ E0 z: i+ e; `$ C
พระท่านปฏิบัติภาวนา พอมีแสงบุญก็แอบอนุโมทนากัน เอา% r7 M9 M6 O* D1 ?' x! b
พอได้บุญ
8 n5 K& x. T! ?. \5 f! i ผม : อ้าว! พระท่านก็แผ่เมตตานี่7 B1 B" E4 o/ ~* k2 F
เทวดา : เวลาท่านแผ่เมตตาไม่เห็นมีบุญออกมานี่ ท่านเพียงแต่ให้เป็น
* Y1 D- y) \5 [9 y/ I$ e สุข2 Q6 e( j% ?& ^) Z3 `5 E
ผม : ท่านลองรับบุญอุทิศจากผมดูนะ ผมจะเบิกบุญของผมอุทิศให้ท่าน “ขออำนาจ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์โปรดดลบันดาลให้0 I1 s- U1 `3 P+ K* N4 J6 ?! ]3 s; s) A
บุญของข้าพเจ้าลงมาส่งให้กับเทวดาที่กำลังติดต่อนี้” เป็นยังไง8 ?+ Z9 X O! F
ครับ ได้รับบุญตรงไหม
# n# h" C O6 ^: H. u2 Q เทวดา : ได้รับ ได้รับตรงเลย9 x- F3 v! h* q
ผม : เอาอย่างนี้ ผมขอความร่วมมือท่าน ขอให้รวบรวมสัมภเวสี * T: G$ Y6 H+ c5 t+ I5 z, e
เปรต อสูรกาย ปอบ แถวๆ นี้มารวมกันแล้วท่านสอนให้เขา& {2 W3 K4 h; K9 b4 v
ถือศีล ปฏิบัติสมาธิ ส่วนผมจะส่งบุญมาให้ทุกวิญญาณที่. y) z* Y) L' B; F% z/ V
ภูพานนี่ รวมทั้งท่านและเหล่าเทวดา ยักษ์ นาค ครุฑ แถว
1 y5 I% ^) R- a บริเวณนี้ ใครช่วย ผมให้บุญหมด แล้วใครช่วยกันสอน ก็จะได้
. E0 M3 p$ U h% y/ T( S2 h/ V$ u บุญธรรมทานเองครับ ตกลงไหม!2 g+ }9 b' L0 ~7 t5 o9 @0 N4 m
เทวดา : ตกลง ดีกว่าอยู่เฉย ๆ เหงาแล้วยังได้บุญอีก เดี๋ยวจะไปบอกทั่วเลย ผม : ขอถามหน่อยครับ แถวนั้นยังมีปอบอยู่อีกหรือ! x" {4 u9 ]2 T$ X, H
เทวดา : ยังมีอยู่ แต่ไม่มาก. b, `( S4 w) W/ p2 E. _, E
ครับหลังจากนั้นก็เลยต้องสงเคราะห์ทั้ง เขาค้อ, หินร่องกล้าด้วย อ่านดูแล้วเหมือนนิยายนะ เชื่อก็ได้ไม่เชื่อก็อ่านเอาสนุกก็แล้วกันครับ ผมพบอะไรมาก็ไม่อยากเก็บไว้คนเดียว เลยเขียนเป็นธรรมทานให้คนทั่วไปที่สนใจได้รู้บ้าง พบเจอมามากตัวอย่างก็เลยมาก เวลาผมอ่านที่ผู้อื่นเขียนถ้ามีแต่เนื้อหาหลักปฏิบัติอ่านพักเดียวก็ชักเซ็ง แต่ถ้ามีตัวอย่างประสบการณ์ผสมเข้ามา เออ! อ่านแล้วรู้สึกรู้เรื่องดี การเขียนของผมยังไม่ดีนัก เพิ่งเคยเขียนครั้งแรกจริงๆ เขียนแล้วก็ไม่คิดขาย อยากให้เป็นธรรมทาน ให้ชาวพุทธระดับต้นๆ แบบเดียวกับผมได้เรียนรู้เรื่องบุญและโลกวิญญาณกัน ชาวพุทธระดับต้นๆ มีจำนวนมากๆ อ่านหรือฟังที่พระท่านสอน ศีล ภาวนา จิต สติ ไม่รู้เรื่องหรอก อ่านไป ฟังไปก็เหมือนคุณยายไปวัดไปฟังพระเทศน์ พอถามปรากฏว่าไม่รู้เรื่องไม่เข้าใจ “ฟังเอาบุญจ๊ะ” เสร็จแล้วก็สวดมนต์ สวดๆๆๆ ถามว่าสวดทำไม “สวดเอาบุญจ๊ะ” รู้เรื่องที่สวดไหม “ไม่รู้จ๊ะ” จบกันชาวพุทธ นี่เองทำให้ผมเกิดความคิดเขียนประสบการณ์ของชาวพุทธระดับต้นหรือระดับประถม อย่างที่ผมเป็นอยู่ ให้ผู้คนได้ลองศึกษาดู รู้จักทำบุญทำทานอย่างไรได้บุญและอุทิศบุญเป็น รู้เรื่องโลกหลังความตายพอสมควร เท่านี้แหละครับ% a! _6 v* R. n6 F: F
|
|