ช่วยเหลื่อวิญญาณทหารจากเทือกเขาภูพานแดนผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์

มีอยู่วันหนึ่งนึกถึงเทือกเขาค้อ  หินร่องกล้า  ภูพาน  ทหารไทยกับ ผกค.  ซึ่งก็คือคนไทยด้วยกันนี่แหละ  แต่มีความคิดเห็นในทางการเมืองไม่ตรงกัน  จำต้องฆ่ากันเอง  เขาเหล่านั้น  “ตายโหง”  น่าจะมีวิญญาณตามป่าเขาหลงเหลืออยู่มากนะ  ลองติดต่อเทวดาที่รักษาเขตที่เทือกเขาภูพานดูก่อน
+ c) _+ Z' X8 A2 O3 b. M! d                        ผม        :        สวัสดี  ท่านเป็นเทวดาที่รักษาเทือกเขาภูพานใช่หรือไม่
4 e& d/ r4 d9 E                        เทวดา        :        ใช่
  j9 }: n. d, l4 k" a, u! c                        ผม        :        ท่านมาอยู่ที่เทือกเขาภูพานนานหรือยัง" \3 k/ E. `) n. k
                        เทวดา        :        มาอยู่ได้  10  ปีมนุษย์* w6 W" Y# ?9 O
                        ผม        :        ท่านก็ไม่ได้อยู่ตอนเขาสู้รบกันน่ะสิ) R) o, [7 S8 Z& k
                        เทวดา        :        ใช่( r% N& c/ V% k: C1 a) z
                        ผม        :        ท่านเป็นเทวดามากี่วัน
: E( G5 B0 D# h9 l: o  ^6 `: g. ]0 [                        เทวดา        :        2  วัน  (1  วัน = 50 ปีมนุษย์)8 k" H9 b: Y& M7 U; L8 |0 G, w
                        ผม        :        แถวภูพานยังมีวิญญาณทหารกับ ผกค. อยู่มากไหม
1 m( G$ s1 [; Q! j# m5 F                        เทวดา        :        ยังมีอยู่มาก  เพราะเขายังไม่หมดอายุ  เป็นสัมภเวสีกันอยู่
9 m! S" t% q2 M* E+ f% @7 n                        ผม        :        สัมภเวสีเหล่านั้นได้รับบุญจากพระแถวนั้นบ้างไหม  เพราะมี: T8 }/ c7 k+ y7 Z: g1 w
                                                วัดป่าอยู่มาก  พระปฏิบัติทั้งนั้น' {5 t' E( w& G5 _' b0 A1 J
                        เทวดา        :        ไม่มีใครอุทิศให้เลย  มีแต่สัมภเวสีพวกนี้จะไปตามวัดป่า  เวลา
# S4 N8 s3 e" G! e6 t- B                                                พระท่านปฏิบัติภาวนา  พอมีแสงบุญก็แอบอนุโมทนากัน เอา- w* E, Y* S4 N: ?' F8 g; |
                                        พอได้บุญ; h5 v# B7 K& {
                        ผม        :        อ้าว!  พระท่านก็แผ่เมตตานี่0 a. a3 j9 d+ ]7 }* n" ?& ?9 \8 c4 y0 B
                        เทวดา        :        เวลาท่านแผ่เมตตาไม่เห็นมีบุญออกมานี่  ท่านเพียงแต่ให้เป็น
0 Z! w( f# j9 g; [5 o- m6 f                                        สุข9 {& F  z) @5 C9 T) f7 `  b4 @* A, I
                        ผม        :        ท่านลองรับบุญอุทิศจากผมดูนะ ผมจะเบิกบุญของผมอุทิศให้ท่าน                                            “ขออำนาจ  พระพุทธ  พระธรรม  พระสงฆ์โปรดดลบันดาลให้+ @: d) P' D# J+ K$ _
                                        บุญของข้าพเจ้าลงมาส่งให้กับเทวดาที่กำลังติดต่อนี้”  เป็นยังไง" Q+ Q8 y6 i; w7 g) p7 z5 }
                                        ครับ  ได้รับบุญตรงไหม$ [1 x2 [+ f# q# ~( e$ a: r# g0 z
                        เทวดา        :        ได้รับ  ได้รับตรงเลย
6 ?: o4 U9 \, H5 T$ p9 }" g) h                        ผม        :        เอาอย่างนี้  ผมขอความร่วมมือท่าน  ขอให้รวบรวมสัมภเวสี
4 a" G8 o- \" t7 S: G                                        เปรต  อสูรกาย  ปอบ  แถวๆ  นี้มารวมกันแล้วท่านสอนให้เขา
8 W; ^# |  H9 j                                        ถือศีล  ปฏิบัติสมาธิ  ส่วนผมจะส่งบุญมาให้ทุกวิญญาณที่" U6 D( K# z9 ?* s6 b4 P- l
                                        ภูพานนี่  รวมทั้งท่านและเหล่าเทวดา  ยักษ์  นาค  ครุฑ  แถว4 J; p8 \8 V+ X  }6 u& C% V) n
                                        บริเวณนี้  ใครช่วย  ผมให้บุญหมด  แล้วใครช่วยกันสอน  ก็จะได้/ n  M8 F9 I; ]/ X
                                        บุญธรรมทานเองครับ  ตกลงไหม!
- W& |0 x5 z, `1 ~& a# D- b+ h                        เทวดา        :        ตกลง  ดีกว่าอยู่เฉย ๆ  เหงาแล้วยังได้บุญอีก  เดี๋ยวจะไปบอกทั่วเลย                          ผม        :        ขอถามหน่อยครับ  แถวนั้นยังมีปอบอยู่อีกหรือ7 ?( N8 @3 A6 v; G% C; F/ u5 H. X
                        เทวดา        :        ยังมีอยู่  แต่ไม่มาก
/ a- R: ]! `) ?. M/ A/ g                ครับหลังจากนั้นก็เลยต้องสงเคราะห์ทั้ง  เขาค้อ,  หินร่องกล้าด้วย  อ่านดูแล้วเหมือนนิยายนะ  เชื่อก็ได้ไม่เชื่อก็อ่านเอาสนุกก็แล้วกันครับ  ผมพบอะไรมาก็ไม่อยากเก็บไว้คนเดียว  เลยเขียนเป็นธรรมทานให้คนทั่วไปที่สนใจได้รู้บ้าง  พบเจอมามากตัวอย่างก็เลยมาก  เวลาผมอ่านที่ผู้อื่นเขียนถ้ามีแต่เนื้อหาหลักปฏิบัติอ่านพักเดียวก็ชักเซ็ง  แต่ถ้ามีตัวอย่างประสบการณ์ผสมเข้ามา  เออ!  อ่านแล้วรู้สึกรู้เรื่องดี  การเขียนของผมยังไม่ดีนัก  เพิ่งเคยเขียนครั้งแรกจริงๆ  เขียนแล้วก็ไม่คิดขาย  อยากให้เป็นธรรมทาน  ให้ชาวพุทธระดับต้นๆ  แบบเดียวกับผมได้เรียนรู้เรื่องบุญและโลกวิญญาณกัน  ชาวพุทธระดับต้นๆ  มีจำนวนมากๆ  อ่านหรือฟังที่พระท่านสอน  ศีล  ภาวนา  จิต  สติ  ไม่รู้เรื่องหรอก  อ่านไป ฟังไปก็เหมือนคุณยายไปวัดไปฟังพระเทศน์  พอถามปรากฏว่าไม่รู้เรื่องไม่เข้าใจ  “ฟังเอาบุญจ๊ะ”  เสร็จแล้วก็สวดมนต์  สวดๆๆๆ  ถามว่าสวดทำไม  “สวดเอาบุญจ๊ะ”  รู้เรื่องที่สวดไหม  “ไม่รู้จ๊ะ”  จบกันชาวพุทธ  นี่เองทำให้ผมเกิดความคิดเขียนประสบการณ์ของชาวพุทธระดับต้นหรือระดับประถม  อย่างที่ผมเป็นอยู่  ให้ผู้คนได้ลองศึกษาดู  รู้จักทำบุญทำทานอย่างไรได้บุญและอุทิศบุญเป็น  รู้เรื่องโลกหลังความตายพอสมควร  เท่านี้แหละครับ
6 ~6 g0 S% y/ d* X4 w2 B2 z

เขียนแล้วไม่คิดขาย อยากให้เป็นธรรมทาน...สาธุกับมารน้อยด้วยจ้า

สาธุค่ะ

สาธุๆๆ อนุโมทนาครับ

สาธุค่ะท่านอาจารย์ เขียนแบบนี้แหละค่ะ ใช่เลย นี่ขนาดบอกว่าเขียนไม่เก่งนะอาจารย์บรรยายซะเห็นภาพเลย